Πρώτη μέρα μαθημάτων σε αμερικάνικο σχολείο. Η δασκάλα παρουσιάζει στα παιδιά της τάξης έναν καινούριο συμμαθητή τους, τον Ιάπωνα Σακίρο Σουζούκι και το μάθημα αρχίζει με μικρές ερωτήσεις ιστορίας.
- Για να δούμε, λοιπόν, πόσο καλοί είστε στην αμερικανική ιστορία; λέει η δασκάλα. Ποιος είπε: «Δώστε μου ελευθερία ή δώστε μου θάνατο»;
Κάποιοι μουρμουρίζουν, αλλά κανείς δε σηκώνει το χέρι του, εκτός από τον καινούριο:
- Ο Πάτρικ Χένρι το 1775 στη Φιλαδέλφεια.
- Μπράβο, Σουζούκι. Και ποιος είπε: «Κυβέρνηση του λαού, από το λαό και για το λαό»; ξαναρωτά την τάξη η δασκάλα.
- Ο Αβραάμ Λίνκολν το 1863 στο Γκέτισμπουργκ, απαντά και πάλι ο Σουζούκι. Η δασκάλα κοιτάζει αυστηρά την τάξη και λέει:
- Ντροπή σας! Ο Σουζούκι είναι Γιαπωνέζος και ξέρει την αμερικανική ιστορία καλύτερα από σας!
Τη σιωπή στην τάξη σπάει μια μικρή φωνή από τα πίσω θρανία:
- Ρε δεν πάτε να γαμηθείτε όλοι, μαλάκες Γιαπωνέζοι!
- Ποιος το είπε αυτό; ρωτάει αυστηρά η δασκάλα.
Ο Σουζούκι σηκώνει το χέρι του και χωρίς να περιμένει λέει:
- Ο στρατηγός Μακ Άρθουρ το 1942 στη Διώρυγα του Παναμά και ο Λι Ιακόκα το 1982 στη γενική συνέλευση της Τζένεραλ Μότορς.
Η τάξη βυθίζεται στη σιωπή.
- Θέλω να ξεράσω… ακούγεται μια ξεψυχισμένη φωνή.
- Ποιος το είπε αυτό; ρωτάει με βλοσυρό ύφος η δασκάλα.
Και ο Σουζούκι πετάγεται πάλι:
- Ο Τζορτζ Μπους ο πρώτος στον πρωθυπουργό Τανάκα κατά τη διάρκεια επίσημου δείπνου στο Τόκιο το 1991.
Ένας μαθητής σηκώνεται όρθιος και ξεσπάει:
- Ρε δε μας παίρνεις καμιά πίπα, λέω γω!
Και ο Σουζούκι ψύχραιμα:
- Μπιλ Κλίντον στη Μόνικα Λουίνσκι το 1997 στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου.
Δυο τρεις μαθητές πετάγονται και φωνάζουν:
- Α γα…σου, ρε μαλακισμένο, Σουζούκι.
Ατάραχος ο Γιαπωνέζος:
- Βαλεντίνο Ρόσι, Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσικλέτας, Ράλι Νότιας Αφρικής, το 2002.
Κόλαση στην τάξη, οι μαθητές ουρλιάζουν και πετάνε καρέκλες, η δασκάλα έχει σωριαστεί λιπόθυμη και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο διευθυντής:
- Ε, μα την Παναγία, δεν έχω ξαναδεί τέτοιο μπουρδέλο.
Και στο βάθος ακούγεται πάλι η φωνή του Σουζούκι:
- Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Καραμανλής, το 2004 στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησής του.
...
Το Ιαπωνάκι της παραπάνω ιστορίας είναι ο ήρωάς μου. Για τον απλούστατο λόγο της απόδειξης που μου παρέχει ότι ακόμα και σε συνθήκες απόλυτης βλακείας, η ποιότητα μπορεί να βγει θριαμβεύτρια.
Σε μία κοινωνία που ανάγει τη μετριότητα σε ύψιστο ιδανικό και αντιμετωπίζει την οποιαδήποτε φωνή αμφισβήτησής της ως χείριστο εγκληματία, αρνούμαι να αναλάβω στάση ηττοπάθειας. Επιλέγω να σταθώ μέσα σε αυτήν με ακλόνητη πίστη στα ιδανικά μου και να πιστέψω ότι η πραγματική αξία, η γνώση, η δίψα για δημιουργία και εξέλιξη, θα μπορέσουν να βρουν τελικά τον τρόπο να λάμψουν.
Σε μία κοινωνία που για θεό της επιλέγει την οπισθοδρομικότητα, επιλέγω να μην το βάλω κάτω, τολμώ να το πιστέψω και δε φοβάμαι να το διακηρύξω:
Η ΟΥΣΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ.
Καλή δύναμη και καλό αγώνα σε όλα τα "Ιαπωνάκια" αυτής της χώρας.
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,
Γ.Α.
_
Ήρωάς σου μια καρικατούρα ενός ανεκδότου ;
ΑπάντησηΔιαγραφήΧαχαχαχαχαχαχα ...
Πολύ υψηλά έχεις θέσει τον πήχυ !
Εγώ με αυτή την καρικατούρα είμαι ευτυχισμένος:)
ΑπάντησηΔιαγραφήΣου εύχομαι να βρεις και εσύ μία μέρα κάτι ανάλογο για τον εαυτό σου.
Καταρχήν Συγχαρητήρια για το Blog σου !
ΑπάντησηΔιαγραφήΓραφείς πολύ καλά άρθρα, έχεις πολύ τεκμηριωμένη και καθαρή άποψη.
Κατά δεύτερον, ρε φιλέ άντε και γαμησου !
Είδα πριν λίγο το προφίλ σου...θες να μας χαζέψεις;
Έχεις πολιτικές απόψεις και ωραία γραφή, είσαι αριστούχος Αρχιτέκτονας, κάνεις διεθνές μοντελινγκ και ξέρεις 7 ξένες γλώσσες !!!!!!!
Καταλαβαίνεις οτι μας χαλάς άσχημα την πιάτσα άσχημα ;;
Άμα τα παραπάνω ισχύουν πραγματικά περιμένω να μας πεις ποια μυστική υπερδύναμη σου κληρονομήσαν οι εξωγήινοι γονείς σου.
Y.Γ.
Μην τολμήσεις επίσης να πεις ότι είσαι και straight γιατί θα σε επικηρύξουμε.
Ευχαριστώ αδερφέ. Αν σου άρεσε τόσο πολύ το blog, θα το εκτιμούσα αν θα ήθελες να το προτείνεις και σε 2-3 φίλους σου. 7 είναι ο συνολικός αριθμός των γλωσσών που μιλάω. Ξένες μιλάω μόνο 6 ή ίσως 5μισι αν θεωρήσεις ότι τα πορτογαλικά μου έχουν σκουριάσει αρκετά τώρα τελευταία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜου τα είχε μάθει πρόπερσι μία Βραζιλιάνα με την οποία πηδιόμασταν για κάποιο διάστημα. Αυτό απαντάει και στην απορία του Υ.Γ. σου υποθέτω. Πάντως μην ανησυχείς ότι σας χαλάω την πιάτσα, αυτό τον καιρό δεν έχω τον απαραίτητο χρόνο για να ασχολούμαι με γυναίκες.
Σόρι αν σε απογοητεύω, υπερδύναμη στην ζωή μου δεν υπάρχει, μόνο πολλή πολλή δουλειά.
Ευχαριστώ και πάλι για τα καλά σου λόγια. Θα χαρώ να δω σχόλιά σου και σε άλλα άρθρα του blog.
Βασικα δοκιμασα να σε ψαρωσω μπας και ηταν ψευτικο το προφιλ αλλα απο οτι φαινεται εκανα λαθος...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλη συνεχεια λοιπον με τα κειμενα που γραφεις!
Υ.Γ.
Η ποινη της επικυρηξης ειναι εξορια στην Μυκονο.
Εμένα από μικρό με φωνάζανε "Τζαπονάκι" (ίσιο μαύρο μαλί)
ΑπάντησηΔιαγραφήΔυστυχώς ή ευτυχώς την ιστορία δεν την γράφουν συνήθως οι έξυπνοι. Η βλακεία θωρακίζει τον άνθρωπό με πολλούς τρόπους και τελικά τον ωθεί στο να μεγαλουργήσει. Πρώτα απ' όλα όσο πιο ανόητος είναι κάποιος τόσο λιγότερο αμφιβάλει για οτιδήποτε. Αυτό του δίνει τρομακτική δύναμη. Κανένας στρατός, κανένας μεγάλος κατακτητής, κανένας μεγάλος πολιτισμός δεν πήγε μακρικά δίχως να εκριζώσει νωρίτερα την αμφιβολία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι μπορεί αυτό στο οποίο πίστευαν να ήταν μία μεγάλη βλακεία αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Πρέπει να πιστεύεις σε κάτι και καθώς είμαστε πεπερασμένα όντα που ζουν και πεθαίνουν μέσα στην ασχετοσύνη, οι πιθανότητες μιας κοινωνία να πιστέψει μία μαλακία είναι ιδιαίτερα μεγάλες. "Είναι πρωτιμότερα τα ψεύδη που σώζουν τους λαούς παρά οι αλήθειες που τα καταστρέφουν" (σοφοί οι Ρωμαίοι)...
Μετά η βλακεία κάνει έναν άνθρωπο να μην διαφέρει από τον μέσο όρο κι αυτό είναι θετικό. Όποιος πάει ενάντια στο ρεύμα συνήθως πνίγεται. Βέβαια δεν είναι απαραίτητο να είσαι βλάκας για να ταυτίζεται, έστω επιφανειακά, με τους πολλούς. Ίσως είναι και δείγμα εξυπνάδας. Θες να αλλάξουν κάποια πράγματα; Μήπως είναι απαραίτητο να αλλάξουν; Εντάξει, για αρχή προσποιήσου ότι συμφωνείς με τους πολλούς μετά θα δεις με ποιον τρόπο σταδικά θα τους μετατοπίσεις πιο κοντά στις θέσεις σου. Παίξτο όπως ο Αύγουστος: κατάφερε εκεί που οι προηγούμενοι απέτυχαν, να γίνει ο πρώτος Ρωμαίος αυτοκράτορας, διότι επιφανεικά δεν κατήργησε ποτέ την "δημοκρατία".
Αν βγαίνεις όμως σαν Γιαπωνεζάκι ή σαν Πάγκαλος και πετας τούβλα συμπαθής δεν πρόκειται να γίνεις. Και το να γίνεσαι αντιπαθής και πολύ έξυπνο δεν είναι. Οπωσδήποτε το Γιαπωνεζάκι είναι εξυπνότερο από τους περρισότερους στην τάξη (ή μήπως μόνο πιο διαβασμένο;) αλλά μάλλον όχι από όλους. Στο τελευταίο θρανίο κάποιο άλλο παιδάκι γελάει συγκαταβατικά με τους εξυπναδικισμούς του. Και σίγουρα το Γιαπωνεζάκι δεν πρόκειται να γίνει ο ήρωας της τάξης. Ήρωας της τάξης θα γίνει αυτός που θα του κατεβάσει το βρακί και θα του μαυρίσει το μάτι που μπορεί να μην είναι και πολύ έξυπνος αλλά θα είναι αυτός που θα αναγνωριστεί ως ηγέτης γιατί και αρκετά θρασύς είναι και ταυτίζεται με τους πολλούς και το μυαλό του είναι καθαρό από πολλές σκέψεις και περιττές αμφιβολίες.
Και μην ξεχνιόμαστε: και η δασκάλα τον θρασύ τον τύπο τον βαρβάτο γουστάρει...από την μια θέλει να τον ευνουχίσει, να τον κάνει άχρωμο και άγευστο, άτριχο γιαπωνέζο αλλά από την άλλη γουστάρει που αποτυγχάνει και υγραίνεται...
Έλαβες Γιαπωνεζάκι;
Προτιμώ την ευτυχία μέσω μιας καρικατούρας, παρά την μέγιστη βλακεία με ISO!
ΑπάντησηΔιαγραφήCongrats Γιάννη
@ Χρίστος Κορακίτης
ΑπάντησηΔιαγραφήΜάθημα πρώτο για τις γυναίκες. Η γυναίκα γουστάρει πάντα τον alpha male. Και alpha male είναι αυτός ο οποίος θα έχει τη δύναμη να επιβληθεί σε όλους τους υπόλοιπους της αγέλης.
Όταν σε λίγα χρόνια ένας δουλευταράς άντρας θα έχει εξελιχθεί σε πανίσχυρο επιχειρηματία με τον κόσμο ολόκληρο στα πόδια του και θα έχει τον "θρασύ τύπο τον βαρβάτο" να του καθαρίζει τις τουαλέτες, έλα να μου πεις τότε ποιόν θα γουστάρει η δασκάλα.
Ναι, το παράδειγμα του Ιάπωνα ίσως να μην είναι το καλύτερο δυνατό για συζητήσεις περί έλξης, μιας και τους συνοδεύουν αρκετά στερεότυπα ως φυλή, αλλά αυτό είναι καθαρά περιστασιακό στοιχείο στο συγκεκριμένο ανέκδοτο. Σκέψου έναν ψωλαρά λατίνο στη θέση του αν σε βολεύει καλύτερα.
Γενικότερα το μεγαλύτερο κομμάτι της παρέμβασής σου βασίζεται σε ρηχές προκαταλήψεις του τύπου "αν κάποιος είναι έξυπνος/διαβασμένος αποκλείεται να είναι σωματικά δυνατός/ελκυστικός)". Σόρι αλλά σου έχω νέα.. Δεν υπάρχει καμία συνθήκη η οποία να υπαγορεύει ότι ο διαβασμένος θα δυσκολευτεί να τραβήξει 2 σφαλιάρες και να ξεμπερδέψει με τον "μάγκα" της τάξης σε περίπτωση που αυτό χρειαστεί. Την υπόθεση της υστέρησης του διαβασμένου μαθητή σε άλλα επίπεδα την επιλέγεις να την κάνεις εσύ επειδή απλά έτσι σε βολεύει.
"Βέβαια δεν είναι απαραίτητο να είσαι βλάκας για να ταυτίζεται, έστω επιφανειακά, με τους πολλούς. Ίσως είναι και δείγμα εξυπνάδας"
Ναι, συμφωνώ, να το παίζεις χαζός είναι εξαιρετική τακτική, την οποία έχουν μεταχειριστεί άπειροι πανέξυπνοι άνθρωποι για να φτάσουν στην τελική επικράτηση. Το πρόβλημα που προκύπτει για εσένα καθώς επιλέγεις να συμπεριλάβεις αυτό το σημείο στην επιχειρηματολογία σου, είναι ότι ακυρώνεις πλήρως τον βασικό σου ισχυρισμό ότι "την ιστορία δεν την γράφουν συνήθως οι έξυπνοι"
"σίγουρα το Γιαπωνεζάκι δεν πρόκειται να γίνει ο ήρωας της τάξης"
Το Ιαπωνεζάκι δεν τον ενδιαφέρει να γίνει ο ήρωας της τάξης. Να κάνει σωστά και με κάθε αξιοπρέπεια τη δουλειά του το ενδιαφέρει. Ήρωες επιδιώκουν να γίνουν όσοι δεν έχουν την απαραίτητη ποιότητα για να αναδειχθούν ως τέτοιοι χωρίς την παραμικρή προσπάθεια.
@ BEHIND THE SCENE - MUSIC ART
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ φίλε μου.
Φίλε πολύ ωραία ανάρτηση. Μόλις ανακάλυψα το ιστολογιο σου. Μολις κερδισες εναν τακτικο αναγνωστη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑΔΗΣ
Σε ευχαριστώ φίλε. Αυτό το blog είναι πλέον ανενεργό. Ξεκίνησα πρόσφατα ένα καινούργιο, στη διεύθυνση: http://depositoryofg.wordpress.com/.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπορείς να κάνεις subscribe εκεί αν θέλεις, όπου να' ναι θα αρχίσω να ανεβάζω κανα-δυο καινούργια αρθράκια. Τα λέμε.
Γιάννης